Ginekologiczne.com

Test ciążowy pozwala określić czy kobieta jest czy nie jest w ciąży. Skuteczność tego testu wynosi około dziewięćdziesięciu procent. Natomiast stu procentowa poprawność testu możliwa jest tylko gdy badanie jest laboratoryjne, a więc do sprawdzenia pobiera się próbkę krwi i moczu.

Domowy test ciążowy kobieta może wykonać w domu, zanim uda się do swojego ginekologa. Do testów dostępnych w aptekach zalicza się test na obecność hormonu gonadotropiny kosmówkowej (HCG). Test dotyczy krwi oraz moczu kobiety ciężarnej. Test najlepiej jest wykonywać rano, gdy stężenie gonadotropiny kosmówkowej jest największe.

Test paskowy polega na zrobieniu próby w czystym zbiorniku z moczem, do którego na kilka sekund zanurza się pasek testowy. Kilka sekund później można już odczytać wynik. Test strumieniowy wymaga jedynie przytrzymania przez kilka sekund paska testowego w strumieniu moczu. Wynik pokazuje się kilka sekund później. Przy teście płytkowym używa się załączonej do testu specjalnej pipety, za pomocą której nakłada się próbkę moczu na powierzchnię płytki testowej. W taki sposób otrzymuje się w kilka sekund gotowy wynik testu ciążowego.

Badania USG dają pewność występującej ciąży. W czasie badań USG lekarz jest w stanie ocenić stan rozwijającego się płodu, wykryć ewentualne wady płodu. USG płodu można wykonywać w technice 2D jak i 3D.

Badania prenatalne przeznaczone są do wykrywania wad genetycznych płodu, takich jak na przykład zespół Downa. Badania prenatalne przeprowadza się pomiędzy jedenastym a czternastym tygodniem ciąży. Inna nazwa tego badania to badania przesiewowe. Badanie polega w pierwszej kolejności na pobraniu krwi, z której będzie można otrzymać surowicę, niezbędną do przeprowadzania badania genetycznego. Następnie wykonuje się USG płodu, aby ocenić płód i porównać stan płodu z jego wiekiem itp. Badania pozwalają wyliczyć ryzyko wystąpienia wad genetycznych.

Test PAPP-A jest standardem w przypadku kobiet ciężarnych. Skuteczność testu wynosi 90% i daje tyle szans na wykrycie wady u płodu w tak wczesnym okresie ciąży. Wykonuje się również badania przesiewowe w teście potrójnym, polegające na wykrywaniu takich wad jak rozszczep kręgosłupa czy wada cewy nerwowej. Badania prenatalne nie należą do badań inwazyjnych, są bezpieczne dla mamy i jej dziecka. Mogą jednak wywoływać na początku niepokój, gdyż żadna mama nie chce się dowiedzieć, że coś jest z jej dzieckiem nie tak.

Wczesna diagnoza jest informacją, która pozwala podjąć właściwe kroki w przypadku wykrycia jakiejś wady. Dzięki temu zwiększa się poziom poczucia bezpieczeństwa, gdy badania nie wskazują żadnych nieprawidłowości, a ciąża nie jest zagrożona.

Antykoncepcja jest metodą zmierzającą do niedopuszczenia do zajścia w ciążę, czyli zapłodnienia komórki jajowej. Mechaniczne środki antykoncepcyjne po prostu nie dopuszczają do połączenia się plemnika z komórką jajową. Inną grupę stanowią środki chemiczne, plemnikobójcze jak również preparaty hormonalne. Pigułki antykoncepcyjne należą do najbardziej skutecznych. W większości, preparaty te zawierają dwa związki chemiczne o działaniu porównywalnym z naturalnymi żeńskimi hormonami płciowymi. Środek ten zahamowuje jajeczkowanie, a więc w kontakcie z nasieniem nie dochodzi do zapłodnienia.

Procedura przyjmowania pigułek antykoncepcyjnych zakłada branie ich przez okres 21 dni, codziennie o tej samej porze. Należy również zrobić w tym czasie siedmiodniową przerwę, poprzedzoną kolejnym 21 dniowym etapem przyjmowania tabletek. Tylko jeden hormon, będący syntetyczną pochodną hormonu ciążowego wchodzi w skład pigułki, która zawiera niskie dawki tego hormonu. Istnieją również określone procedury w przypadku pominięcia dawki, które zapewniają bezpieczeństwo i skuteczność terapii.

Przeciwwskazania w tego rodzaju działaniach antykoncepcyjnych jest uprzednie upewnienie się, czy kobieta nie jest już w ciąży. Aktywność substancji chemicznych, syntetycznych hormonów może bowiem niekorzystnie wpłynąć na płód, a nawet doprowadzić do poronienia.

USG w ginekologii ma szczególne znaczenie. Pozwala na lokalizację zmian chorobowych miednicy mniejszej dostarczając istotnych informacji o stanie narządów oraz pozwala ocenić przebieg i skuteczność leczenia. Powszechnie są stosowane dwie metody wykonywania USG. Jest to metoda przezbrzusznego USG oraz przezpochwowego. Istnieją poza tym trzy typy badania, czyli wykonywane w systemie 2D, 3D i 4D, które jest nowością na polskim rynku.

Pierwsza z metod, czyli USG przezbrzuszne nie daje lekarzom możliwości dokładnego obejrzenia zmian, jakie zachodzą w jamie brzusznej. Odnosi się to szczególnie do takich zmian jak nowotwory macicy lub jajnika. Natomiast druga z metod, czyli USG przezpochwowe daje taką możliwość pozwalając na ocenę zmian w narządach rodnych wewnątrz jamy brzusznej. Aparaty dostępne w Polsce, pracujące w systemie 2D+colordoppler pozwalają na analizę szybkości i przepływu krwi w naczyniach krwionośnych nowotworu. W rezultacie czego można określić czy nowotwór jest złośliwy.

Aparaty 3D pozwalają na to, co było niedostępne poprzednikom, pozwalają na ocenę przestrzenną. Można dzięki temu wykonać na przykład kontrolę wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej. Stosując metodę przepływów naczyniowych Dopplera kolorowego i spektralnego stwierdza się jakiekolwiek nieprawidłowości macicy oraz określa charakter tych zmian.

Spirala jest obecnie dosyć popularną metodą antykoncepcyjną. Jej prawidłowa nazwa to wkładka wewnątrzmaciczna. Pierwsze wkładki, produkowane jeszcze przed wojną, były wytworzone ze srebra. Dziś robi się je z plastiku i dodatku metalu, którym najczęściej jest miedź. Te lepsze i bardziej skuteczne zawierają również hormony.
Wkładka ma kształt litery T i może być zakładana wyłącznie przez lekarza ginekologa.
Jej działanie opiera się głównie na zmianie śluzu szyjkowego i niedopuszczeniu plemników do macicy. Dzieje się tak dzięki temu, że spirala powoduje jałowy odczyn zapalny, który nie jest szkodliwy dla organizmu kobiety. Spirala utrudnia zapłodnienie, uniemożliwia zagnieżdżenie się jajeczka. Hormony zawarte w spirali działają podobnie do tych, które są w tabletkach antykoncepcyjnych.
Wkładka wewnątrzmaciczna nie może być stosowana przez wszystkie kobiety. Odradza się je głównie tym, które jeszcze nie rodziły. Wkładka polecana jest przede wszystkim tym paniom, które mają już dzieci i nie planują kolejnych w ciągu najbliższych kilku lat.
Główną zaletą wkładki jest fakt, iż wystarcza na kilka lat. Mimo iż jej cena jest dość wysoka, to w przeliczeniu na lata, na jakie wystarcza, okazuje się tanim środkiem zapobiegającym niechcianej ciąży. Wkładka ma bardzo dużo wad, o których warto wiedzieć przed założeniem jej. Jedną z nich jest fakt, iż założenie spirali łączy się z niebezpieczeństwem uszkodzenia macicy, a co za tym idzie nawet bezpłodnością.
Niefachowo założona wkładka może się przesunąć i utracić działanie antykoncepcyjne. Na szczęście wkładka, nawet jeśli utraci działanie zapobiegania ciąży, nie jest groźna dla płodu i nie zaleca się jej usuwania podczas ciąży gdyż zabieg usunięcia jest groźniejszy dla dziecka niż założona spirala. Jej stosowanie może również prowadzić do zaburzeń w płodności i trudności z zajściem w ciąży po jej usunięciu, na początku stosowania wkładka może także powodować bolesne i długotrwałe miesiączki, a także bardzo bolesne orgazmy. W trakcie jej stosowania nie poleca się także stosowania tamponów.

Ciąża dla wielu kobiet jest długo wyczekiwanym momentem. Rola matki jest często tym do czego przygotowywały się przez całe dotychczasowe życie. Radość związana z nadejściem nowego członka rodziny jest jednak często zakłócana przez różnego rodzaju obawy. Ciąża zwykle oprócz szczęścia związanego z narodzinami dziecka, wiąże się bowiem ze stresem wynikającym z troski o jego zdrowie.

Chcąc wyeliminować wszelkie ewentualne powikłania, wiele kobiet zastanawia się czy przed zajściem w ciąże należy wykonać jakieś specjalistyczne badania, w tym również badania ginekologiczne. Oczywiście by uniknąć jakichkolwiek problemów warto przeprowadzić podstawowe badania krwi, mamografię, poziom glukozy, a także ogólne badanie moczu. Dla większej pewności wskazane jest również przeprowadzenie bardziej specjalistycznych badań, a mianowicie badania przeciwciał przeciwko toksoplazmozie oraz cytomegalii. Dla większego bezpieczeństwa warto także przeprowadzić badania ginekologiczne, a przede wszystkim badanie cytologiczne.