Ginekologiczne.com

Ginekologia onkologiczna

15 sty 2012. Autor: admin

Pierwsi na świecie ginekolodzy amerykańscy uznali ginekologię onkologiczną za specjalizację szczegółową, a miało to miejsce w 1970 roku. Powołali nadspecjalizację, aby poprawić opiekę medyczną nad kobietami z rozpoznaniem nowotworu złośliwego żeńskiego narządu rodnego.
ginekolog
Natomiast Europejskie Towarzystwo Ginekologii Onkologicznej powołano do życia w roku 1983 w Wenecji na kongresie poświęconym chorobom nowotworów złośliwych narządu płciowego kobiety. W Polsce grupą inicjatywną do założenia Polskiego Towarzystwa Ginekologii Onkologicznej byli lekarze ginekolodzy, epidemiolodzy i radioterapeuci z Kliniki Ginekologii Instytutu M. Skłodowskiej – Curie w Warszawie.
Głównym celem założycieli PTGO było kształcenie lekarzy w zakresie specjalizacji ginekolog-onkolog, a także edukacja społeczeństwa w profilaktyce onkologicznej narządu rodnego kobiety, w szczególności raka szyjki macicy. Pozwoliłoby to na poprawę opieki nad chorymi z rozpoznaniem nowotworu, a także dało szanse uzyskać lepsze wyniki terapeutyczne. Cel ten mogli osiągnąć jedynie wysoko wykształceni specjaliści w dziedzinie ginekologii onkologicznej.
W Dz. U. nr 85 z dnia 16 maja 2003 roku poz. 14 zapisano specjalność szczegółową, pod nazwą „ginekologia onkologiczna”, tym samym wysiłki PTGO zostały uwieńczone sukcesem. W procesie kształcenia wskazano na metody leczenia nowotworów złośliwych narządu rodnego kobiety: chirurgia, radioterapia, chemioterapia oraz umiejętne kojarzenie tych technik. Wymaga to wiedzy z zakresu onkologii, która jest najbardziej dynamicznie rozwijającą się dziedziną medycyny.

Kategorie: Badania, Choroby | Komentarze (0) »

Torbiele jajników

28 sie 2011. Autor: admin

Torbiele to różnych rozmiarów pęcherzyki zbudowane ze zgrubiałej tkanki, albo wypełnione płynem lub krwią. Mogą się umiejscowić wewnątrz jajników, w ich ściance lub po zewnętrznej stronie. Ich rozmiar waha się od kilku milimetrów nawet do kilkunastu centymetrów, mogą występować pojedynczo lub może ich być kilka na jednym lub obu jajnikach.
Wyróżnia się ok. 40 rodzajów torbieli, ale najczęściej występujące to: czynnościowe (przetrwały pęcherzyk Graffa, który jest zupełnie niegroźny), endometrialne (tzw. czekoladowe, wypełnione gęstą, ciągnącą wydzieliną o zabarwieniu brunatnym lub czarnym), dermatoidalne (tzw. skórzaste, powstające z komórek rozrodczych, niezłośliwe), a także okołojajnikowe i jajowodowe powstające w wyniku stanów zapalnych. Większość torbieli to zmiany o charakterze łagodnym, które po pewnym czasie mogą się samoistnie wchłonąć, ale zalecane jest ich regularne monitorowanie. Innym rodzajem torbieli są zmiany złośliwe, które należy usunąć operacyjnie, aby zapobiec ich rozrastaniu się oraz przenoszeniu na inne narządy.
Najwcześniejszymi objawami torbieli są ból i uczucie rozpierania w dole brzucha, ból podczas stosunku, nieregularne miesiączki, plamienia i krwawienia międzymiesiączkowe, a także ból podczas oddawania moczu lub stolca. Istnienie torbieli niesie ze sobą ryzyko ich skręcenia lub pęknięcia, które objawia się nagłym pogorszeniem samopoczucia, silnym bólem w dole brzucha, nudnościami i wymiotami oraz omdleniami. Konieczne jest wtedy jak najszybsze usunięcie zmian przy pomocy laparoskopu lub operacyjnie.

Kategorie: Choroby, Stosunek seksualny | Komentarze (0) »

Mięśniaki macicy

16 lip 2011. Autor: admin

Mięśniaki to jedna z najpowszechniejszych chorób kobiecych, ponieważ stanowią one 95% łagodnych guzów narządów płciowych. Są to niezłośliwe nowotwory zbudowane z komórek mięśni gładkich, które nadmiernie się namnażając tworzą guz – mięśniak. Rzadko występują one pojedynczo, zazwyczaj jest ich kilka lub kilkanaście. Gdy jest ich bardzo dużo, macica traci swój fizjologiczny kształt i wielkość, taki stan lekarze nazywają macicą mięśniakowatą.
Na mięśniaki cierpi 20% kobiet po 35 roku życia 50% kobiet miesiączkujących po 50-tce, rzadziej występują u kobiet młodszych, a incydentalnie u tych przed okresem dojrzewania i po menopauzie. Przyczyny ich powstawania nie są do końca znane, ale wiadome jest, że sprzyjają im zaburzenia hormonalne, a konkretniej wysoki poziom estrogenów przy niskim poziomie progesteronu. Zaobserwowano również skłonność do dziedziczenia tej dolegliwości oraz częstsze występowanie u kobiet, które nie rodziły.
Diagnostyka mięśniaków ma najczęściej prosty i nieinwazyjny charakter, ponieważ w większości przypadków wystarczające jest zwykłe badanie ginekologiczne oraz USG endowaginalne.
Leczenie uwarunkowane jest następującymi czynnikami: wielkość i liczba guzów, ich umiejscowienie, szybkość wzrostu, nasilenie objawów, wiek pacjentki, to czy rodziła i czy planuje mieć jeszcze dzieci oraz jej wolę. Zastosować można terapię hormonalną polegającą na wprowadzeniu pacjentki w sztuczny stan menopauzy, usunięcie guza laparoskopowo lub przez laparotomię oraz usunięcie trzonu macicy wraz lub bez jajników i szyjki macicy.

Kategorie: Choroby, Schorzenia | Komentarze (0) »

Endometrioza

7 kwi 2011. Autor: admin

Endometrioza jest schorzeniem , które trudno jest jednoznacznie opisać i jeszcze trudniej zdiagnozować, jednak dotyczy ono coraz większej liczby dziewczynek i kobiet w wieku rozrodczym. Polega ona na obecności czynnych struktur błony wyścielającej macicę, poza jej jamą. Mogą być to drogi rodne (jajowody, jajniki), jelita, otrzewna a nawet płuca i mózg. Zmiany, czyli guzki lub torbiele mogą pojawić się również w miejscach blizn po operacjach i cesarskim cięciu. Aktualnie jedynym uznawanym badaniem umożliwiającym jednoznaczne zdiagnozowanie tego schorzenia jest laparoskopia i wykonanie biopsji z wycinka zmienionej chorobowo tkanki.
Najczęstszym objawem endometriozy są bóle w okolicy podbrzusza pojawiające się w okresie przedmiesiączkowym i podczas miesiączki. Trwają one kilka dni (nawet do tygodnia), początkowo nasilają się, a ustępują z końcem krwawienia. Innymi objawami są bóle podczas i po stosunku, bezpłodność, obfite krwawienia, bolesne owulacje, a także długotrwałe zmęczenie, bolesne wypróżnianie i bóle krzyża podczas miesiączki, biegunka, zaparcia lub inne dolegliwości jelitowe w tym czasie. W zaawansowanych stopniach endometriozy tworzą się twarde, włókniste zrosty, które powodują zniekształcenie oraz unieruchomienie narządów objętych chorobą.
Jeśli kobiecie chorującej na endometriozę uda się zajść w ciążę, jest duże prawdopodobieństwo, że objawy ustąpią całkowicie, a po porodzie dojdzie do samoistnego wyleczenia oraz martwicy i rozpadu ognisk chorobowych.
Endometriozę leczy się dwiema metodami: zachowawczą, która polega na podawaniu pacjentce hormonów najczęściej w formie tabletek antykoncepcyjnych, po to, aby zatrzymać miesiączkowanie. Jeśli leczenie jest nieskuteczne, pozostaje zabieg operacyjny, który przy mniejszych zmianach można wykonać laparoskopowo, dzięki czemu okres rekonwalescencji znacząco się skraca.

Kategorie: Choroby, Schorzenia | Komentarze (0) »

Chlamydia

20 lut 2011. Autor: admin

Coraz bardziej nowoczesny sprzęt i coraz większa wiedza specjalistów pozwala na częstsze wykrywanie zakażeń bakteryjnych, których powodem jest obecność bakterii Chlamydia pneumoniae lub Chlamydia trachomatis w organizmie. Coraz wcześniejszy wiek rozpoczęcia życia seksualnego oraz brak używania zabezpieczeń jest powodem rosnącego zaniepokojenia wśród epidemiologów.

Drobnoustroje potrafią wnikać w błony śluzowe, a więc korzystanie z tej samej toalety, basenu czy sauny co osoby zarażone może doprowadzić do zarażenia. Bakteria może przez długi czas rozwijać się niezauważona, następnie zacząć atakować poszczególne organy, układ nerwowy lub spowodować zapalenia układu moczowego i rodnego kobiety, po sytuację poronienia. Chlamydia może zostać przekazana z matki na dziecko podczas porodu, na przykład w czasie wykonywania cesarskiego cięcia. Noworodki zakażone chlamydią doznają zakażenia spojówek, gałki ocznej oraz płuc. Powikłania poporodowe mogą doprowadzić do zapalenia błony śluzowej macicy.

Leczenie w przypadku zakażenia jest długotrwale i polega na terapii antybiotykowej. W celu oczyszczenia środowiska najbliższego z obecności bakterii, terapii powinien również poddać się partner seksualny. W innym wypadku leczenie jest nieskuteczne, dochodzi do ponownego zakażenia i bakteria może rozwijać się nadal.

Kategorie: Choroby, Schorzenia | Komentarze (0) »

Zaburzenia hormonalne

29 cze 2010. Autor: admin

Zaburzenia hormonalne w dwudziestu pięciu procentach przypadków odpowiedzialne są za niepłodność u kobiet. Niedrożność jajowodów stanowi szacunkowo od 30 do 35 procent zaburzeń tego rodzaju. Zaburzenia drożności jajowodów wywoływane są przez zakażenia mikroorganizmami przenoszonymi drogą płciową. Zaliczyć można do nich rzeżączkę oraz chlamydię. Zaburzenia hormonalne doprowadzają do braku owulacji lub też jej nieprawidłowym przebiegiem. Do innych przyczyn niepłodności zalicza się edometriozę, chorobę polegającą na przedostawaniu się fragmentów błony śluzowej macicy przez jajowody do jamy brzusznej podczas miesiączki. Tam ulegają powiększeniu i prowadzą do stanów zapalnych i powstawania blizn.
ciąża
Zaburzenia budowy narządu rodnego mogą również przyczynić się do problemu z płodnością. Do takich zaburzeń możemy zaliczyć wszelkiego rodzaju mięśniaki macicy, przegrody macicy lub pochwy oraz macica dwudrożna. Co najmniej jedna na dziesięć par ma problem z poczęciem dziecka. Taki stan w długim okresie prowadzi do depresji. Dodatkowo mogą pojawić się wtedy zaburzenia apetytu oraz bezsenność, które są ściśle związane z przeżywaniem straty możliwości urodzenia dziecka. Czasami prosta operacja mięśniaka lub leczenie w obrębie śluzu szyjkowego przynosi pozytywne rezultaty.

Kategorie: Choroby | Komentarze (0) »

HPV – rak szyjki macicy

23 paź 2009. Autor: admin

Jedną z poważniejszych chorób, którą zajmuje się ginekologia jest rak szyjki macicy. Za główną jego przyczynę uznaje się wirus HPV, czyli że choroba nie jest zależna od uwarunkowania genetycznego. Wirus ten, przenoszony jest drogą płciową. Wirus brodawczaka ludzkiego HPV istnieje w ponad 150 odmianach i statystycznie połowa mężczyzn i kobiet aktywnych seksualnie może być jego nosicielem. Dlatego też kobiety, które mogą podejrzewać u siebie obecność wirusa, powinny robić częste badania lekarskie.

Cytologia i kolposkopia są metodami, które pozwalają wykryć raka szyjki macicy z prawie 100% skutecznością. Jest to bardzo ważne, ponieważ wczesne wykrycie jest podstawą sukcesu wyleczenia pacjentki z choroby. Przeciwko wirusowi HPV można się zaszczepić. Jest to jedna z metod zaradczych. Poza tym, regularne wizyty u ginekologa są w tym przypadku bardzo zalecane.

Badanie cytologiczne polega na pobraniu wymazu z szyjki macicy. Powinno być ono robione raz w roku po pierwszej inicjacji seksualnej a później nie rzadziej niż co 3 lata. W leczeniu farmakologicznym wyróżnia się indol-3-karbinol, czyli związek wywodzący się z glukozynolatów, głównie roślin tj. brokuły, brukselka, kapusta, kalafior. Związek ten ma właściwości ochronne. Chroni komórki przed wnikaniem substancji degenerujących, trucizn.

Kategorie: Badania, Choroby | Komentarze (0) »

« Wcześniejsze wpisy Późniejsze wpisy »