Ginekologiczne.com

Zaburzenia hormonalne w dwudziestu pięciu procentach przypadków odpowiedzialne są za niepłodność u kobiet. Niedrożność jajowodów stanowi szacunkowo od 30 do 35 procent zaburzeń tego rodzaju. Zaburzenia drożności jajowodów wywoływane są przez zakażenia mikroorganizmami przenoszonymi drogą płciową. Zaliczyć można do nich rzeżączkę oraz chlamydię. Zaburzenia hormonalne doprowadzają do braku owulacji lub też jej nieprawidłowym przebiegiem. Do innych przyczyn niepłodności zalicza się edometriozę, chorobę polegającą na przedostawaniu się fragmentów błony śluzowej macicy przez jajowody do jamy brzusznej podczas miesiączki. Tam ulegają powiększeniu i prowadzą do stanów zapalnych i powstawania blizn.

Zaburzenia budowy narządu rodnego mogą również przyczynić się do problemu z płodnością. Do takich zaburzeń możemy zaliczyć wszelkiego rodzaju mięśniaki macicy, przegrody macicy lub pochwy oraz macica dwudrożna. Co najmniej jedna na dziesięć par ma problem z poczęciem dziecka. Taki stan w długim okresie prowadzi do depresji. Dodatkowo mogą pojawić się wtedy zaburzenia apetytu oraz bezsenność, które są ściśle związane z przeżywaniem straty możliwości urodzenia dziecka. Czasami prosta operacja mięśniaka lub leczenie w obrębie śluzu szyjkowego przynosi pozytywne rezultaty.

Jedną z poważniejszych chorób, którą zajmuje się ginekologia jest rak szyjki macicy. Za główną jego przyczynę uznaje się wirus HPV, czyli że choroba nie jest zależna od uwarunkowania genetycznego. Wirus ten, przenoszony jest drogą płciową. Wirus brodawczaka ludzkiego HPV istnieje w ponad 150 odmianach i statystycznie połowa mężczyzn i kobiet aktywnych seksualnie może być jego nosicielem. Dlatego też kobiety, które mogą podejrzewać u siebie obecność wirusa, powinny robić częste badania lekarskie.

Cytologia i kolposkopia są metodami, które pozwalają wykryć raka szyjki macicy z prawie 100% skutecznością. Jest to bardzo ważne, ponieważ wczesne wykrycie jest podstawą sukcesu wyleczenia pacjentki z choroby. Przeciwko wirusowi HPV można się zaszczepić. Jest to jedna z metod zaradczych. Poza tym, regularne wizyty u ginekologa są w tym przypadku bardzo zalecane.

Badanie cytologiczne polega na pobraniu wymazu z szyjki macicy. Powinno być ono robione raz w roku po pierwszej inicjacji seksualnej a później nie rzadziej niż co 3 lata. W leczeniu farmakologicznym wyróżnia się indol-3-karbinol, czyli związek wywodzący się z glukozynolatów, głównie roślin tj. brokuły, brukselka, kapusta, kalafior. Związek ten ma właściwości ochronne. Chroni komórki przed wnikaniem substancji degenerujących, trucizn.

Rak szyjki macicy to choroba rozwijająca się z powodu zaniedbania profilaktyki. Ten nowotwór rozwija się zwykle skrycie przez lata, wolno, niewyczuwalnie, bezboleśnie. Nie ma wyznacznika wieku - rak atakuje zarówno dojrzałe jak i młode kobiety. Bardzo ważne jest to, iż nie jest on uwarunkowany genetycznie. Dlatego stwierdzenie, że u mnie w rodzinie kobiety nie chorowały na raka szyjki macicy nie jest dobrym uzasadnieniem. Główną przyczyną jego powstania jest zwykle zakażenie wirusem HPV przenoszonym drogą płciową. Czynnikami sprzyjającymi powstaniu i rozwojowi raka są poza tym: wczesne rozpoczęcie współżycia, duża liczba partnerów, palenie papierosów, duża liczba porodów.

Wykrycie raka szyjki macicy we wczesnym okresie rozwoju daje prawie 100% szans na pełne wyleczenie. Dlatego tak ważna jest profilaktyka, bo na raka szyjki macicy narażona jest każda kobieta. W początkowym okresie rozwoju jest on najczęściej nieagresywny, dzięki czemu jest czas na przeciwdziałanie i właściwe leczenie. Przynajmniej dwa badania – cytologia i kolposkopia – skojarzone razem, zwiększają trafność diagnostyczną wykrywalności raka szyjki macicy nawet do 99%.

Pacjentka poddająca się badaniu nie powinna na dwa trzy dni przed nim: współżyć seksualnie, wykonywać irygacji, zażywać lekarstw dopochwowych. Dla kobiet w okresie rozrodczym optymalny czas badania to okres owulacji. Aby uniknąć raka szyjki macicy należy chodzić regularnie do ginekologa lub zaszczepić się przeciwko wirusowi HPV powodującego tego właśnie raka.

Częstą przypadłością jest zapalenie pęcherza moczowego. Ta choroba występuje bardzo często, i często generowana jest przez budowę anatomiczną czyli sąsiedztwo dróg rodnych oraz moczowych. Jest wiele przyczyn zapalenia pęcherza moczowego. Wywołują ją bakterie pałeczki okrężnicy. Z reguły zakażenie odbywa się przez cewkę moczową. Od pochwy do pęcherza jest niewielka odległość, więc naprawdę łatwo o zakażenie. Kolejnymi czynnikami wywołującymi zakażenie są: stosunki seksualne analne oraz pochwowe, cewnikowanie a także różnego typu zapalenia pochwy. Oczywiście kobiety nie dbające o higienę narażone są na zainfekowanie. Objawy zapalenia pęcherza nie należą do obojętnych, dają uczucie dyskomfortu. Są to objawy pieczenia, swędzenia, bolesne oraz trudne do wytrzymania. Należy oczywiście zgłosić się do lekarza, poddać się badaniom laboratoryjnym. Często niezbędne jest dawkowanie antybiotyku. Aby nie zachorować trzeba, a w każdym razie zmniejszyć ryzyko zachorowania trzeba dużo pić, nosić czystą , bawełnianą bieliznę oraz dokładnie leczyć infekcje narządów rodnych.

Ginekologia to bardzo złożona dziedzina medycyny. Imperatywem lekarza – ginekologa jest dbanie o zdrowie kobiety w aspekcie jej życia seksualnego i rozrodczości. Dobór właściwego ginekologa jest niezwykle ważny po pierwsze, abyś była zdrowa, a po drugie, ponieważ jednak dzielisz się z nim pewnymi szczegółami dotyczącymi Twojego życia osobistego. Jedną z chorób kobiecych są mięśniaki.

To niezłośliwe guzy stałe, których powstanie zależne jest od gospodarki hormonalne. Usytuowane są na poziomie mięśnia macicy i mają dokładnie taką sama strukturę. Z reguły występują u kobiet po 35 roku życia. Jest kilka typów tych niezłośliwych guzów. Ich kształt jest z reguły kolisty, a wymiary mogą być różne. W macicy może powstać wiele mięśniaków, a te o największych rozmiarach mogą mieć rozmiar nawet melona. Wyróżnia się  mięśniaki podśluzówkowe, śródścienne, podsurowicówkowe oraz uszczypułowane. W zależności od typu mięśniaków mogą one powodować dolegliwości bądź nie.

Jeśli jednak objawy są – wówczas należą do nich: bóle brzucha, wrażenie ciągnięcia, bóle przy stosunkach, krwawienia, które tak naprawdę są miesiączką. Rozwój ginekologii wpływa na to, iż obecnie techniki operacyjne są coraz bardziej zaawansowane. Priorytetem, jest to, żeby mięśniaki były usuwane z miejsca, gdzie dokładnie są. Bywa to trudne ze względu na specyfikę tej choroby. Ważne jest to, aby regularnie się badać.

Toksoplazmoza to choroba roznoszona przez koty. Niebezpieczna dla kobiet ciężarnych, mogąca wywołać wady płodu. Choroba ta wywoływana jest przez pasożyty, także obecne w mięsach: baraninie oraz wieprzowinie. Aby pozbyć się pasożytów, trzeba mięso dobrze upiec.

Badania potwierdzają, że aż 85% kobiet jest na tę chorobę uodpornionych. Objawy, o ile występują do zaobserwowania to, guzy na szyi oraz głowie oraz niewielka gorączka. Na toksoplazmoze nie ma szczepionki, można ją leczyć od chwili wykrycia. Warto podczas wizyty u lekarza powiedzieć czy miało się kontakt ze zwierzętami oraz czy jadło się mięso niewiadomego pochodzenia. Wykonanie testów na toksoplazmoze jest odpłatne, ale są to niewielkie koszta. U kobiet ciężarnych badania przeprowadzane są co miesiąc a ostatnie podczas porodu.

Jeśli kobieta zarażona jest toksoplazmozą wówczas zmiany podczas pierwszej połowy ciąży są poważne, ale rzadkie, zaś w drugiej połowie częstsze, ale mniej niebezpieczne. Warto zamówić wykonanie bezbolesnych testów na toksoplazmozę, aby o ile jest taka konieczność zacząć ja leczyć.